5 lipca 2008
Jarmark Miodu i Wina

Menu główne
Informator
Inne
Ankieta
Czy miasto powinno wprowadzić wysokie kary dla zaśmiecających?


Menu użytkownika

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się!

Kursy walut
NBP/ 2008-07-03
Waluta Skup Sprzed.
EUR 3,3075 3,3743
USD 2,0985 2,1409
CHF 2,0525 2,0939
GBP 4,1656 4,2498
Pogoda w regionie
Statystyki
Gości na stronie: 4
Użytkowników: 0
więcej statystyk

MEMORANDUM - 2008-05-15 23:28:48
Memorandum w sprawie dalszej egzystencji narodu serbołużyckiego w Republice Federalnej Niemiec.


Serbowie Łużyccy w swojej 1400-letniej historii, często mieli do czynienia z narodowo-szowinistycznymi ograniczeniami i zakazami jak również musieli cierpieć w wyniku następstw ekstensywnej polityki gospodarczej przemysłu węglowego, w wyniku której od początku 1924 r. padło ofiarą ponad sto łużyckich wiosek. Serbołużyczanie przetrwali również „realsocialistyczny” system  NRD, lawirując pomiędzy przystosowaniem a sprzeciwem. W procesie postępującej asymilacji i germanizacji liczba ich ulegała stałej redukcji.

Z chwilą zjednoczenia Niemiec oraz poszerzeniem Europejskiej Unii pojawiła się nowa szansa. Serbołużyczanie zostali uznani przez Republikę Federalną Niemiec za autochtoniczny naród z prawem do ochrony i rozwijania swojej tożsamości.
Jednak egzystencja Serbołużyczan, wraz z ich dwoma samodzielnymi zachodniosłowiańskimi językami literackimi, została zagrożona; serbska kultura, która o czasów Reformacji zdołała wznieść się na poziom kultury wysokiej, znalazła się w liberalno-demokratycznych Niemczech w niebezpieczeństwie. Przyczyną zaistniałej sytuacji jest przybierające niedofinansowanie Fundacji na rzecz Narodu Serbołużyckiego i spadające poparcie niemieckiego rządu. Ciągnący się od roku spór między rządem federalnym a landem Saksonii i Brandenburgii w kwestii finansowych kompetencji, zaciążył znacząco na niemieckiej polityce wobec mniejszości narodowych. Z tego powodu, porozumienie  w sprawie nowych zasad finansowania na rok  2008, do dzisiaj nie doszło do skutku.
Fundacja na rzecz Narodu Serbołużyckiego została założona przez Rząd Federalny Niemiec oraz Saksonię i Brandenburgię w celu zachowania jedynych w swoim rodzaju serbołużyckich instytucji - kulturalnych, szkolnych i naukowych oraz umożliwienia realizacji prac projektowych. 
Serbołużycka kultura i tradycje miały być promowane i rozwijane aby skutecznie zacieśnić  tolerancyjne więzy między Serbołużyczanami i Niemcami.
Trzy zawierające umowę strony, były zobowiązanie publicznie ogłaszać swoją wolę w kwestii zapewnienia finansowego wsparcia dla zachowania serbołużyckiego języka i kultury. Miało to miejsce, po raz ostatni, z okazji 15-lecia założenia Fundacji, w listopadzie 2006 r.  Pomimo zapewnień o sympatii, profesjonalne instytucje i zarejestrowane łużyckie stowarzyszenia stają na początku 2008 r. przed dylematem – zaniżone finansowanie uniemożliwia wykonywanie najkonieczniejszych językowych, kulturalnych i naukowych zadań, i tym samym stanowi zagrożenie dla przyszłości serbołużyckiego narodu. Fundacja na rzecz Narodu Serbołużyckiego nie dysponuje w roku 2008 dostatecznymi  środkami aby móc sprostać  założonym  celom (wymagania sięgają sumy przynajmniej 16,4 milionów euro z corocznym uwzględnieniem  wzrostu kosztów).
Niezrozumiałą rzeczą jest, że otwarty na świat kraj - Republika Federalna Niemiec, która wszystkie europejskie standardy praw mniejszości narodowych akceptuje i się pod nimi podpisuje,  w sprawie serbołużyckiego narodu  wykazuje pewnego rodzaju niedowład.

W wielkiej trosce o zachowanie serbołużyckiej narodowej substancji, wszelkie ośrodki tożsamości Serbów Łużyckich, ich kulturalno-naukowe instytucje, ich  stowarzyszenia i ich sympatycy, wychodzą niniejszym z apelem, do odpowiedzialnych organów Republiki Federalnej Niemiec jak i krajów związkowych Saksonii i Brandenburgii, o zagwarantowanie działalności Fundacji na rzecz Narodu Serbołużyckiego i zawarcie umowy o odpowiednim, długofalowym, finansowym wsparciu, uwzględniającym przy tym coroczne wyrównywanie wzrostu cen.

Apelujemy do niemieckiej i międzynarodowej opinii publicznej, o wstawienie się do rządu federalnego o to, aby Fundacja także w przyszłości mogła prowadzić swoją działalność na rzecz autochtonicznej mniejszości narodowej na Łużycach.
Oczekujemy przy tym, że Rząd Federalny i Parlament Federalny Niemiec wraz z Rządami i Parlamentami Krajowymi w Dreźnie i Poczdamie, wyjaśnią niezwłocznie kwestię odpowiedzialności w sprawie ochrony i popierania Serbołużyczan w Niemczech. Żądamy od politycznych organów, aby ostatecznie uznały, że popieranie autochtonicznych narodowych mniejszości nie ogranicza się wyłącznie do regionalnego wspierania kultury.  Staje się bardziej sprawą ogólnopaństwową, bowiem obejmuje wszystkie obszary życia społecznego.
Zaś dalsze zamykanie serbołużyckich albo niemiecko-łużyckich ośrodków kształcenia, kultury i nauki byłoby skazaniem na stopniowy upadek serbołużyckiego społecznego życia, które w Niemczech, w przeszłości było prześladowane i uciskane, uważane za niewiele warte i pozbawione treści.

Bautzen/ Budziszyn, luty 2008

Jan Nuck,
przewodniczący  Domowiny – Naczelnego Związku Serbołużyczan s.z.
Benedikt Dyrlich,
przewodniczący  Związku Twórców  Serbołużyckich s.z.
Ludmiła Budarjowa,
przewodnicząca  Serbołużyckiego Związku Szkolnego s.z.
Martin Wirth,
przewodniczący  Serbołużyckiego Związku Ewangelickiego s.z.
Wito Sćapan,
przewodniczący  Związku Św. Cyryla i Metodego s.z.
Maria Matschie,
prezes Wydawnictwa Domowiny – Budziszyn/Chociebuż
prof. dr Dietrich Scholze,
dyrektor Serbołużyckiego Instytutu Budziszyn/Chociebuż
Lutz Hillmann,
intendent Niemiecko-Serbołużyckiego Teatru Ludowego Budziszyn
Wolfgang Rögner,
intendent Niemiecko-Serbołużyckiego Narodowego Zespołu Pieśni i Tańca, Budziszyn
 Tomasz Nawka,
dyrektor Serbołużyckiego Muzeum, Budziszyn



dodał: croolick

Brak komentarzy   | Dodaj swój komentarz »